Gjurmë të mundshme ilire në etnonimin “shqiptar”

Abstrakti

Studiuesit e huaj kanë arritur në përfundime që shpesh nuk konvergojnë, por që sjellin të dhëna që mund vërtetojnë hipotezat e ngritura për lidhjen e etnonimit “shqiptar” me lashtësinë ilire të vetë popullit që e mbart këtë emër. Për të arritur në rezultate të kënaqshme duhet të shfrytëzojmë të gjitha burimet e mundshme. Arkeologjia përmes trashëgimisë materiale na ofron të dhëna që vërtetojnë vjetërsinë edhe origjinën ilire të shqiptarëve. Duke përdorur të dhënat e arkeologjisë, historisë, studimet e albanologëve shqiptarë dhe të huaj dhe duke studiuar të folurën e banorëve të zonave më të thella të Shqipërisë mund të provojmë të hedhim hipotezën se emri “shqiptar” ka në rrënjë fjalën paraindoeuropiane skei, që gjendet në fjalorin e vjetër të gjuhëve gjermanike, por me origjinë të panjohur dhe që ka pushuar së qeni në këto gjuhë ndërsa në shqip vazhdon të përdoret edhe sot; dhe si në gjuhët indoevropiane edhe në shqip shënon konceptin e drurit të prerë. Rrënja e mundshme skei e fjalës shqiptar njihet nga studiuesit e huaj si fjalë burimore shqipe, ndërkohë që e njëjta rrënjë gjendet edhe tek patronimet Schivipudar, Schepuder. Kjo fjalë i nënshtrohet rregullave të fjalëformimit të gjuhës shqipe, por edhe përligjet historikisht si e mundshme për të zëvendësuar emrin arbër, të njohur si emri zyrtar i shqiptarëve në mesjetë.